-ขออภัย-

posted on 22 May 2008 07:27 by parpabarba

- ขออภัย ส่วนตัวจริงๆ -

แล้วทุกอย่างก็ไม่ได้เป็นแค่ลางสังหลอนไปคนเดียว การที่ชิ่งออกแบบโหดร้าย เหมือนเป็นการตอบโต้ หักดิบที่สะใจมากที่สุด คนที่รู้จักเป็นการส่วนตัวคงรุ้ว่าตอนผมออกจากงานวันนั้นผมทำอย่างไร แล้วก็ไม่เสียใจและแรงเลยเพราะหลังจากนั้นก็ไม่มีใครทนอยู่ได้...

เนื้อหาที่จะให้อ่านเป็นอีเมล์fw จากรุ่นพี่ที่เคยทำงานด้วยกัน เป็นเมล์ที่บอกเล่าเหตุการณ์ทุกอย่างระหว่างคน 2คน หลังที่ออกจากงาน ที่ที่ผมเคยทำอยู่ก่อนหน้า ถ้านับเวลาถึงตอนนี้รวมเวลาที่ออกมาจากวันนั้นก็ ปีนึงแล้วมั้งเหมือนเป็นวันครบรอบเลย วนกลับมาพอดี ในเวลา1ปียังคงโยนความผิดให้คนที่ออกๆไปแล้วและเอาเรื่องของผมและเพื่อนร่วมงานคนอื่น ที่เคยทำ เอาไปประจานให้พนักงานใหม่ฟังอยุ่เลยมั้ง... สมัยตอนนั้นที่ผมทำตำแหน่ง กราฟิคดีไซน์เนอร์ งานที่ต้องทำก็มี ออกแบบทุกอย่างในบริษัท เวปไชต์ อินทรีเรีย บิ๊วให้เป็นโปรแกรมเมอร์ ซ่อมคอม ติดตั้งระบบnetwork เดินสายแลน ออกไปส่งของ จั้มสายแลน ไปแสกนไวรัสที่ออฟฟิตลูกค้า ส่งไปตาย รับหน้ากับลูกค้าทั้งๆที่เป็นงานที่ต้องเอาโปรแกรมเมอร์ไปคุย และอื่นๆอีกมากมาย

ตัวละคร

หมี- อีตัวแม่ เนริด์- น้องอีตัวแม่ ผัด-แฟนของหมี

สวย-จ้าวของเมล์ พี่แหม่ม-เพื่อนรุ่นพี่สวย พี่พบ-รุ่นพี่ที่ลาออกต่อจากผม

ชัก-บอย-อั๋น-และเพื่อนร่วมงานที่ไมได้ระบุถึง

เนื้อหา

ถูกต้องนะค๊าฟฟฟ ลาออกแล้ว สบายใจที่สุดที่ได้ออกมาจากพวกโรคจิตนั่น ถึงจะรู้จักแต่ก้อไม่ได้สนิทสนมมากมายแค่รู้จักแบบผิวเผิน แต่สนิทกับพี่แหม่มนะใช่เพราะเคยทำงานที่เดียวกัน แล้สที่รู้จักหมีเพราะหมีเป็นแฟนกับผัด(คนที่เคยทำงานที่เดียวกัน) แต่สวยก้อไม่ได้สนิทกับผัดเพราะนิสัยมันต่างกัน

แล้วที่มาทำงานที่นี่ก้อเพราะตอนนั้นสวยดูแลแม่ที่รพ. แล้วหมีก้อโทรมาชวนไปทำงานด้วยกัน บอกว่าจะให้เงินเดือนเท่านี้ แต่พอมาคุยที่บอสัตก้อมัดมือชกให้แค่เท่านี้แล้ววันนั้นก้อให้ไปดาด้าด๊ากับพี่แหม่มและเนริด์เลย ด้วยความที่เห็นพี่แหม่มทำอยู่ด้วยเลยอยากทำก้อเลยต้องจำยอมอยู่แล้วก้อช่วงนั้นคิดว่าถ้าทำงานที่นี่ก้อสามารถลาหยุดไปดูแลแม่ช่วงหมอนัดให้คีโมได้ แต่ถ้าไปทำงานที่บอสัตใหญ่ๆเขาคงไม่ให้หยุดก้อเลยลองดูสักตั้ง (แม่ก้อบอกว่าทำไปก่อนนะลูกด๋วค่อยหางานใหม่ที่ลูกชอบกว่านี้นะ)สวยก้อเลยทำ

แรกๆก้อไม่มีไรมากหรอกนะพี่พบ แต่พักหลังรู้สึกว่า มันจุกจิกวุ่นวายมาวุ่นวายกันทั้งบ้านมันรำคาญ คนโน้นสั่งแบบนี้ คนนี้จะเอาแบบนั้น ขนาดกินขนมแล้วชวนเพื่อนกินยังโดนห้ามเลย แล้วกลับบ้านก้อห้ามชวนเพื่อนกลับด้วยนะ(ปัญญาอ่อนไหมหล่ะ) ใครมันจะอยากอยู่ว่ะ แล้วไม่รู้โรคจิตกันอะไรมากมายปากบอกว่าเอากล้องไว้Demoลูกค้า แต่ป่าวเลยเปิดดูกันทั้งบ้านไม่รู้ว่าติดใจอะไรกับรายการเรียลลิตี้แบบAFนักหนา ไม่ให้ความเป็นส่วนตัวกับพนักงาน คอยดูเหอะเด๋วก้อจะมีแต่คนลาออกเพราะเค้าคงรำคาญและไม่สบายใจที่จะทำงานอยู่กับพวกโรคจิต กะล่อน กลับกลอก คงไม่มีใครอยากร่วมงานด้วย

แล้วจะให้สวยออกไปขายตัวBillingแล้วจะให้สวยขายๆได้ไงอ่ะ ถ้ามันขายง่ายเหมือนขายเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า พวกนั้นสวยก้อคงขายได้ไปหลายบาทแล้วหล่ะ แต่นี่มันโปรแกรมแล้วมันก้อไม่ใช่ถูกๆ แล้วสวยก้อไม่ได้จบITจะให้ไปตอบคำถามกับลูกค้าที่เป็นITสวยก้อตอบไม่ได้ลึกมากขนาดนั้น หมีให้สวยโทรหาลูกค้า สวยก้อโทรแต่เค้าไม่ซื้อไม่สนใจนี่หว่าสวยจะไปสั่งให้เค้าซื้อได้ไงหล่ะ จริงไหมพี่พบ แล้วอีกอย่างโปรแกรมมันก้อยังไม่นิ่ง คนทำก้อมีน้อยจะให้ไปขายบ้าบอคอแตกไรนักหนาก้อไม่รู้ พออยู่ที่ออฟฟิตมีไรสวยก้อช่วยงานคนข้างในอะไรที่ช่วยได้ก้อช่วย พี่แหม่มก้อจะคอยสอนให้ทำสวยก้อช่วยงานพี่แหม่มไปได้บ้างเหมือนกัน

แล้วที่สวยลาออกเพราะมันพูดจาบีบให้สวยออก สวยรู้สึกได้เพราะสันดานแบบนี้สวยรู้ แล้วก่อนหน้านั้นไม่กี่ชั่วโมงก่อนสวยตัดสินใจลาออกหมีมันเรียกประชุมเกี่ยวกับเรื่องทำMLM แล้วมันให้สวยเป็นคนดูแลคอยติดต่อกับลูกค้าทุกอย่าง แล้วในที่ประชุมชักก้อบอกกับหมีว่า ให้สวยดูคนเดียวไม่ได้หรอกสวยไม่ใช่โปรแกรมเมอร์นะหมี(นี่ขนาดชักช่วยพูดนะหมีมันยังบอกว่าไม่เป็นไรเด๋วสวยจะได้เป็น) หมีก้อพูดว่าสวยทำได้นะ(ใบหน้ายิ้มๆแบบเจ้าเล่ห์) สวยก้อรู้เลยว่ามันแกล้งสวย เพราะก่อนเข้าประชุมหมูมันให้สวยทำProject Planว่าต้องทำไรบ้าง สวยก้อไม่เคยทำนะเพราะสิ่งที่เรียนมาไม่มีสอนเพราะไม่ได้เรียนIT แต่สวยก้อถามพี่แหม่ม พี่แหม่มก้อบอกให้ทำๆ เออสวยก้อทำเสร็จแล้วเอาไปส่งหมี หมีมันเลยเรียกประชุม พอประชุมเสร็จชักก้ออกไปข้างนอกห้องแล้ว เหลือสวย หมี บอย แล้วก้ออั๋น(เด็กใหม่) บอยกับอั๋นก้อคุยเรื่องรูปกับความหมายของพวกProject สวยก้อนั่งคิดอะไรบางอย่าง(คือกำลังคิดว่าแม่งแกล้งให้กูทำคนเดียวเพื่อไรว่ะ) หมีก้อนั่งเฉยๆ สักพักโทรสับสวยก้อดังเพื่อนโทรมาหา ตอนนั้นใกล้เที่ยงละ เพื่อนสมัยเรียนมัธยมโทรมาหา ไม่ได้คุยกันนานตั้งแต่งานศพแม่สวย มันก้อถามสารทุกข์สุกดิบตามประสาเพื่อน สักพักบอยเดินมาบอกว่าหมีเรียกไปคุยสวยเลยบอกวางสายเพื่อน แล้วก็เข้าไปคุยกับมัน มันก้อว่าสวยว่าไม่เห็นหรอว่ายังประชุมไม่เสร็จ สวยก้อเถียงไปว่า อะไรกันก้อเห็นพูดกันเสร็จหมดแล้วทุกคนไม่มีอะไรอีก ชักก้อออกไปแล้ว สวยก้อไม่เห็นมีใครพูดไรเลยนี่ หมีก้อบอกว่า อั๋นกับบอยก้อยังอยู่ สวยไม่เข้าใจหรือไงว่ายังไม่เสร็จ สวยก้อเลยงง ไม่อยากเถียงมันอีกขี้เกียจให้มันยืดเยื้อมันก้อพูดๆๆๆ
แต่ที่สวยเจ็บใจและโกรธมากที่สุดคือมันดูถูกสวย 'มันบอกให้สวยทำตัวให้มีคุณค่าต่อองค์กรของมันด้วย' พอสวยได้ยินแบบนี้สวยก้อจี๊ดดดเลย แล้วคิดว่าที่ผ่านมามึงสั่งงานมากูทำให้นั่นกูไม่มีคุณค่าเลยหรือไงไอ้เวร(ด่าในใจ) สวยเลยถามมันว่าพูดจบแล้วใช่ไหมเที่ยงกว่าแล้วหิวข้าว มันก้อบอกว่าคราวหน้าอย่าทำแบบนี้อีกนะ พอสวยไปกินข้าวกับบอย สวยเลยถามบอยว่าเมื่อกี้ตอนเราออกมารับโทรสับนั่นคือประชุมเสดแล้วใช่ไหมบอย บอยก้อบอกว่าก้อเสดแล้วนี่ไม่มีไรนี่ สวยก้อเลยเล่าให้บอยฟัง บอยก้อบอกว่าไม่อยากเชื่อว่าหมีจะพูดแบบนั้น สวยก้อบอกว่ามันพูดด่าชั้นแกไม่เชื่ออีกหรอ บอยก้อบอกให้สวยใจเย็นๆแล้วพอกลับเข้ามาตอนแรกสวยก้อกะว่าจะนั่งสงบสติอารมณ์สักพักเพื่อให้ใจเย็นลง แต่มันไม่ได้แล้วเพราะหมีมันโทรเข้ามือถือบอกให้สวยย้ายที่นั่งมานั่งข้างบอยเพราะตรงนั้นกล้องส่องเห็น สวยเลยหงุดหงิดมากกว่าเดิมคือมันเป็นเหี้ยไรนักหนาโทรมาสั่งให้ย้ายที่นั่งเพื่อจะดูว่านั่งทำไรแม่งบ้า ตอนนั้นสวยเลยหาใบลาออกจากInternetแล้วมานั่งเขียนวางไว้บนโต๊ะเนริด์ แล้วก้ออกมาเลย

พอสวยออกมาได้สักพักก้อเจอพี่แหม่ม พี่แหม่มก้อเล่าให้ฟังว่า หมีเรียกไปถามว่าทำไมสวยถึงลาออก พี่แหม่มก้อบอกไปว่าก้อหมีไปพูดจาดูถูกคนแบบนั้นใครเค้าอยากทำงานด้วยหล่ะ แล้วพี่เชื่อมะ หมีมันพูดว่า นั่นเป็นคำพูดดูถูกคนหรอ ผมไม่เห็นว่ามันจะร้ายแรงเลย (พี่แหม่มบอกว่า พี่โคตรโกรธแทนสวยเลยแม่งเหี้ย ใช้คำพูดแบบนี้กับคนอื่นมันยังไม่รู้ตัว) สวยก้อพอฟังก้อเซ็ง เลยคิดว่าบอสัตมันคงไม่เจริญหรอก ถ้ามันบริหารคนไม่เป็นแบบนี้ มีแต่จะเจ๊ง (ตอนนี้มันก้อคงใกล้แล้วมั้ง แต่ก้อช่างมันเหอะเพราะสวยไม่แคร์พวกมันแล้วหล่ะ) แค่ตอนนี้มาฟังพวกคนที่ยังทำงานอยู่ที่นั่นมีแต่คนจะลาออก แต่คนที่จะอยู่คงมีแต่ชัก สวยคิดว่าถ้าสักวันพวกมันไม่มีชักก้อคงดี มันจะได้รู้ว่าสิ่งที่มันทำกับเพื่อนมนุษย์คนอื่นๆ มันเป็นยังไง กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นก้อสนองต่อพวกมันเอง

ที่เล่าให้ฟังเพราะอยากให้พี่พบรู้นะว่าทำไมสวยถึงลาออก แต่ถ้าพี่พบจะไปพูดต่อกะหมีหรือเนริด์ก้อแล้วแต่เพราะสวยไม่แคร์อยู่แล้ว เพราะสวยรู้สันดานของหมีดี ตอแหลยิ่งกว่าผู้หญิงซะอีก ที่กล้าพูดเพราะรู้เห็นมาเยอะมันพูดกับเราดี แต่พอมันไปเล่าให้คนอื่นฟังมันก้อใส่ร้ายเรา และสวยก้อรู้ว่าพ่อพี่พบกับพ่อหมี เนริด์สนิทกัน แค่สวยอยากเล่าให้พี่พบฟังเฉยๆนะว่าสวยและคนอื่นๆเค้ารู้สึกยังไงกับที่นรกๆแบบนั้น

สวยรู้สึกสบายใจมากๆที่ได้ออกจากที่นั่น ไม่ต้องไปเจอพวกมันอีก
----------------------------------------------------------------------------------